Κίρκ’λι π’λάκια
γύρ’σιτι πίσου
κάηκαν φωλιές σας 
κλούβιασαν τ’ αβγά σας
σιδιρένιους κόπανους 
μ’ έδιρνι μι σκότουνι
και πάλι μι καλόπαιρνι
μι τραβούσι κι απ’ το ’φτί 
κι έσκουζα σαν του γατί.
Νιάου.