Τ’ Aϊ-Κωνσταντή, Θανάση μου, τ’ Aϊ-Κωνσταντή παν’γύρ’ θα γέν’
τ’ς Αρβανίτις το παν’γύρι, Θανάση μ’ πιχλιβάνη
βγήκι η μάνα τ’, Θανάση μου, βγήκι η μάνα τ’ τον ήλιγι
βγήκι η μάνα τ’ τού λέει βγήκι η μάνα τ’ τού λέει.
Θα πας Θανά-, Θανάση μου, θα πας Θανάση μ’ στο παν’γύρ’
γκιρέσιο να μην κάνεις, Θανάση μ’ πιχλιβάνη.
Βγήκι Θανά-, Θανάση μου, βγήκι το νίιτσ’κο ιννιά γκιρέσ’
κι πήρι το γκιρέσι.

Τ’ Aϊ-Κωνσταντή παν’γύρ’ θα γέν’ τ’ς Αρβανίτες το παν’γύρι
βγήκι η μάνα τ’ τον ήλιγι βγήκι η μάνα τ’ τού λέει.
Θα πας Θανάση μ’ στο παν’γύρ’ γκιρέσιο να μην κάνεις.
Βγήκι το νίιτσ’κο ιννιά γκιρέσ’ και πήρε το γκιρέσι.