Τ’ Αρμένου ο γιος πινεύτηκε, γαλανά ματάκια μ’ κι έμορφα
σ’ ένα σ’ έναν πασά κι αφέντη, λαλεί λαλεί καλό μου αηδόνι.
Αφέντη μου τη θάλασσα, γαλανά ματάκια μ’ κι έμορφα
πεζός πεζός θα την αδιάβω, λαλεί λαλεί καλό μου αηδόνι.
Αν την αδιάβ’ς Αρμίνου γιε μ’, γαλανά ματάκια μ’ κι έμορφα
γαμπρό γαμπρό θέλ’ να σε κάνω, λαλεί λαλεί καλό μου αηδόνι
αν θέλεις τ’ θυγατέρα μου, γαλανά ματάκια μ’ κι έμορφα
γαμπρό γαμπρό θέλ’ να σε κάνω, λαλεί λαλεί καλό μου αηδόνι
αν θέλεις τ’ν αξαδέρφη μου, γαλανά ματάκια μ’ κι έμορφα.
Σαράντα μέρες έπλεξε, λαλεί λαλεί καλό μου αηδόνι
κι απ’ τ’ς σαράντα κι ύστερα, γαλανά ματάκια μ’ κι έμορφα.

Τ’ Αρμένου ο γιος πινεύτηκε σ’ έναν πασά κι αφέντη.
Αφέντη μου τη θάλασσα πεζός θα την αδιάβω.
Αν την αδιάβ’ς Αρμίνου γιε μ’ γαμπρό ’θελα σε κάνω
αν θέλεις τ’ θυγατέρα μου γαμπρό θέλ’ να σε κάνω
αν θέλεις τ’ν αξαδέρφη μου.
Σαράντα μέρες έπλεξε κι απ’ τ’ς σαράντα κι ύστερα.