Κι όταν φουντώνουν τα κλαριά κι οι κάμποι λουλουδιάζουν
                                                   κι οι κάμποι λουλουδιάζουν
παίρνει ο Γιάννης την ’μορφη παίρνει και την παγαίνει
                                                 παίρνει και την παγαίνει.
Δεν παν μακρά δεν παν κοντά στα τέσσερα πηγάδια
                                                 στα τέσσερα πηγάδια
να την ρωτήσ’ αντρέπεται και να την πει φουβάται
                                           και να την πει φουβάται.
Κόρη μ’ κορίτσι μ’ είσαι συ ουδέ  ’ραβωνιασμένο
                                              ουδέ ’ραβωνιασμένο
κόρη μ’ κορίτσι μ’ είμαι γω οξάν και παντρεμένο
                                             οξάν και παντρεμένο.

Κι όταν φουντώνουν τα κλαριά κι οι κάμποι λουλουδιάζουν
παίρνει ο Γιάννης την ’μορφη παίρνει και την παγαίνει.
Δεν παν μακρά δεν παν κοντά στα τέσσερα πηγάδια
να την ρωτήσ’ αντρέπεται και να την πει φουβάται.
Κόρη μ’ κορίτσι μ’ είσαι συ ουδέ  ’ραβωνιασμένο
κόρη μ’ κορίτσι μ’ είμαι γω οξάν και παντρεμένο.