Ποια μάνα έχ’ έχει τα δυο τα δυο πιδιά στην ξενιτιά στιλμένα
πες της να μην τα καρτερεί
αχ, πες της να μην τα κα- τα καρτερεί να μην τα περιμένει
και κείνα ψάρια ψάρευαν
αχ, και κείνα ψάρια ψάρευαν στην άκρη τής θαλάσσα 
κατ’βάζ’ δέντρα ξερίζωτα
αχ, κατ’βάζ’ δέντρα ξερί- ξερίζωτα δέντρα ξεριζωμένα
κατ’βάζ’ και μια γλυκομηλιά
αχ, κατ’βάζ’ και μια γλυκο- γλυκομηλιά  στα μήλα φορτωμένη 
ν όποιος το κόψει κόφτιτι
αχ, όποιος το κόψει κό-, μώρ’, κόφτιτι κι όποιος το φάει πιθαίνει 
να το ’χι φάει η μά- μάνα μου
αχ, ας το ’χι φάει η μά- μάνα μου να μη ’χι κάν’ κι μένα 
κι αν μ’ έκαμι με φύλαξι 
αχ, κι αν μ’ έκαμι με φύ- με φύλαξι κι αν μ’ έδωσι στα ξένα 
τα ξένα είναι βα- μωρ’ βαριτά
αχ, τα ξένα είναι βα- βαριτά βαρύτ’ από το Χάρο 
ξένοι μού πλέν’ τα ρούχα μου
αχ, ξένοι μού πλέν’ τα ρού- τα ρούχα μου ξένοι τα σιδιρώνουν. 
Πάρε μικρέ μ’ τα ρού- τα ρούχα σου
αχ, πάρε μικρέ μ’ τα ρού- τα ρούχα σου κι σύρι πούθι ήρθις.
Γω να ’χα μάνα κι αδερφή
αχ, γω να ’χα μάνα κι α-, μωρ’, κι αδερφή δεν έρουμαν σε σένα
τα πήγαινα στη μά- στη μάνα μου
αχ, τα πήγαινα στη μά- στη μάνα μου στην άλλ’ την αδερφή μου. 

Κι όλονε γεια σας φίλοι μου.

Ποια μάνα έχ’ τα δυο πιδιά στην ξενιτιά στιλμένα
πες της να μην τα καρτερεί να μην τα περιμένει
και κείνα ψάρια ψάρευαν στην άκρη τής θαλάσσα 
κατ’βάζ’ δέντρα ξερίζωτα δέντρα ξεριζωμένα
κατ’βάζ’ και μια γλυκομηλιά  στα μήλα φορτωμένη 
όποιος το κόψει κόφτιτι κι όποιος το φάει πιθαίνει 
ας το ’χι φάει η μάνα μου να μη ’χι κάν’ κι μένα 
κι αν μ’ έκαμι με φύλαξι κι αν μ’ έδωσι στα ξένα 
τα ξένα είναι βαριτά βαρύτ’ από το Χάρο 
ξένοι μού πλέν’ τα ρούχα μου ξένοι τα σιδερώνουν.
Πάρε μικρέ μ’ τα ρούχα σου κι σύρι πούθι ήρθις.
Γω να ’χα μάνα κι αδερφή δεν έρουμαν σε σένα
τα πήγαινα στη μάνα μου στην άλλ’ την αδερφή μου.