Αχ, για πιάστι μι σηκώστι μι, αχ, κι βάλτι μι να κάτσω 
κι είνι ν τα ρού- κι είνι ν τα ρούχα μ’ στο σεντούκ’
κι είνι τα ρούχα μ’ στο σεντούκ’ τα στόλια μ’ στη μισάλα 
για στόλ’στιτι τήν αδερφή μ’                                
για στόλ’στιτι τήν αδερφή μ’και δώστι μιαν ας πάνει
ιμένα αχ αν μι θάψιτι
ιμένα κι αν μι θάψιτι στης εκκλησάς τον τόπο
να φτιάσ’τι το το μνημούρι μου
να φτιάσ’τι το μνημούρι μου πλατύ μακρύ να γένει 
κι από τη δέ- δέξα τη μεριά
κι από τη δέξα τη μεριά παραθυρούδ’ ν’ αφήσ’τι
να μπαίν’ να βγαί-νε-νουν τα πουλιά 
να μπαίν’ να βγαίνουν τα πουλιά να φέρνουν την αλήθεια.
Πουλιά μ’ τι κάν’ η μάνα μου
πουλιά μ’ τι κάν’ η μάνα μου τι κάν’ κι η αδερφή μου.
Μάνα σ’ βαστάει τα λιρά  
μάνα σ’ βαστάει τα λιρά κι η αδελφή σ’ τα μαύρα 
κι αρ’βωνιαστ’κός σ’ στολίζουνταν
κι αρ’βωνιαστ’κός σ’ στολίζουνταν στο παναγύρ’ να πάνει. 

Κι όλον υγειά σας φίλοι μου.

Για πιάστι μι σηκώστι μι κι βάλτι μι να κάτσω
κι είνι τα ρούχα μ’ στο σεντούκ’ τα στόλια μ’ στη μισάλα 
για στόλ’στιτι τήν αδερφή μ’και δώστι  μιαν ας πάνει
ιμένα κι αν με θάψιτι στης εκκλησάς τον τόπο
να φτιάσ’τι το μνημούρι μου πλατύ μακρύ να γένει 
κι από τη δέξα τη μεριά παραθυρούδ’ ν’ αφήσ’τι
να μπαίν’ να βγαίνουν τα πουλιά να φέρνουν την αλήθεια.
Πουλιά μ’ τι κάν’ η μάνα μου τι κάν’ κι η αδερφή μου.
Μάνα σ’ βαστάει τα λιρά κι η αδελφή σ’ τα μαύρα 
κι αρ’βωνιαστ’κός σ’ στολίζουνταν στο παναγύρ’ να πάνει.

Κι όλον υγειά σας φίλοι μου.