Τ’ Αϊ-Κωσταντή, Θανάση μου, τ’ Αϊ-Κωσταντή παν’γύρ’ θα γέν’
τ’ς Αρβανίτις το παν’γγύρι, Θανάση μ’ πιχλιβάνη
τ’ς Αρβανίτις το παν’γγύρι, Θανάση μ’ πιχλιβάνη
βγήκι η μάνα τ’, Θανάση μου, βγήκι η μάνα τ’ τον λάλησι
βγήκι  η μάνα τ’ τον λέει, Θανάση μ’ πιχλιβάνη.
Κι αν πας Θανά-, Θανάση μου, κι αν πας Θανάση μ’ στο παν’γγύρ’ 
τ’ς Αρβανίτις το παν’γγύρι, Θανάση μ’ πιχλιβάνη
τ’ς Αρβανίτις το παν’γγύρι γκιρέσι να μη βγάλεις.
Eννιά νομάτ’, Θανάση μου, εννιά νομάτοι έβαλε
και με το Ντούλη δέκα, Θανάση μ’ πιχλιβάνη
και με το Ντούλη δέκα, Θανάση μ’ πιχλιβάνη
μια πιδιχλιά, Θανάση μου, μια πιδιχλιά τον έριχνι
κι πήρι το γκιρέσι, Θανάση μ’ πιχλιβάνη
κι πήρε το γκιουρέσι, Θανάση μ’ πιχλιβάνη
γεμώζ’ τ’ αστήθ’ τ’-, Θανάση μου, γεμώζ’ τα στόμα τ’ γιόματα
τα χείλη, πιχλιβάνη μ’, τα χείλη του φαρμάκι
τα δόντια του, Θανάση μου, τα δόντια τ’ λιανοχύθηκαν		
σαν το λιανό το ρύζι, Θανάση μ’ πιχλιβάνη
γλωσσίτσα του, Θανάση μου, γλωσσίτσα του βιλβίλιαξε
Θανάση μ’ πιχλιβάνη, σαν το χιλιδουνάκι.

Τ’ Αϊ-Κωσταντή παν’γύρ’ θα γέν’ τ’ς Αρβανίτις το παν’γγύρι
βγήκι η μάνα τ’ τον λάλησι βγήκι η μάνα τ’ τον λέει.
Κι αν πας Θανάση μ’ στο παν’γγύρ’ τ’ς Αρβανίτις το παν’γγύρι 
γκιρέσι να μη βγάλεις.
Eννιά νομάτοι έβαλε και με το Ντούλη δέκα
μια πιδιχλιά τον έριχνι κι πήρε το γκιουρέσι
γεμώζ’ τα στόμα τ’ γιόματα τα χείλη του φαρμάκι
τα δόντια τ’ λιανοχύθηκαν σαν το λιανό το ρύζι
γλωσσίτσα του βιλβίλιαξε σαν το χιλιδουνάκι.