Δώδεκα μεριώ νυφούλα χήρα πάει στη μάνα της
τα στεφάνια στην ποδιά της κι έκλαιγε τον άντρα της
τα στεφάνια στην ποδιά της κι έκλαιγε τον άντρα της
και η μάνα της τής λέει, κόρη μ’ μην πικραίνεσι
είσαι νέα και ωραία και ξαναπαντρεύεσαι
είσαι νέα και ωραία και ξαναπαντρεύεσαι.
Αχ βρε μάνα μ’ σκύλα μάνα πώς με λες να παντρευτώ
έχασα τον πρώτο μ’ άντρα το δεξί μου το πλευρό
έχασα τον πρώτο μ’ άντρα το δεξί μου το πλευρό
ήταν νέος και ωραίος στην Αθήνα ήταν γιατρός 
στα καράβια καπετάνιος και στον πόνο μου γιατρός
στα καράβια καπετάνιος και στον πόνο μου γιατρός.

Δώδεκα μεριώ νυφούλα χήρα πάει στη μάνα της
τα στεφάνια στην ποδιά της κι έκλαιγε τον άντρα της
και η μάνα της τής λέει, κόρη μ’ μην πικραίνεσι
είσαι νέα και ωραία και ξαναπαντρεύεσαι.
Αχ βρε μάνα μ’ σκύλα μάνα πώς με λες να παντρευτώ
έχασα τον πρώτο μ’ άντρα το δεξί μου το πλευρό
ήταν νέος και ωραίος στην Αθήνα ήταν γιατρός 
στα καράβια καπετάνιος και στον πόνο μου γιατρός.