«…….…χτυπήσανε και τ’Αϊβαλί. 
Τρεις μέρες το τριγύριζαν και τρία μερονύχτια
κι από τα τρία κι ύστερα σπάζουν και μπαίνουν μέσα 
επιάσαν νιες επιάσαν νιους επιάσαν παλικάρια 
επιάσαν και μια νιόνυφη με νιοστεφανωμένη
από τα τέλια στα μαλλιά κι απ’ την κνα στα χέρια 
πέντε πασάδες την κρατούν και πέντε βιλπασάδες 
κι ένα μικρό πασόπουλο κείνο την κάνει ζάφτι. 
Για δε μου λες νυφάδα μου ’πέ πού ’ναι ο μπαμπάς σου.
Μπαμπάς μου είναι απ’ τ’ Αϊβαλί και η μάνα μ’ απ’ τη Προύσα
έχω και έναν αδερφό λείπει δώδεκα χρόνια
ούτε γραφή μάς έστειλε ούτε κανένα γράμμα. 
Για δε μου λες νυφάδα μου που ’σαι αδερφή δική μου».