Ένα πουλάκι πέταξε ’πό μέσα απ’ την Αθήνα
τα σύννεφα τριγύριζε και την Μακεδονία.
Μακεδονία ξακουστή με όλα τα καλά της
την πήραν την ξεγύμνωσαν τα όμορφα παιδιά της.
Μάζεψαν γέρους και παιδιά τα παν στη Βουλγαρία
αφήσαν γυναικόπαιδα μες στ’ άγρια θηρία.
Να μου ’ξερες μανούλα μου σε ποιό βουνό θ’ αράξω
να μου ’στειλνες τα ρούχα μου την Κυριακή ν’ αλλάξω.
Εδώ αηδόνια δε λαλούν και κούκοι δε φωλιάζουν
μόνον οι Σέρβοι κι α Γραικοί κλαίνε κι αναστενάζουν.
Το Κίτσοβα ψηλό βουνό Θεέ μ’ χαμήλωσέ το
να ιδώ Παγγαίο μια φορά και πάλι ψήλωσέ το.