Μια μάνα έχ’ ένα παιδί 
μια μάνα έχ’ ένα παιδί το λένε Κωσταντίνο, για
                                     το λένε Κωσταντίνο, για
το άλλαζε το χτένιζε 
το άλλαζε το χτένιζε και στο σκολειό το στέλνει, για
                                  και στο σκολειό το στέλνει, για
στο δρόμο όπου πήγαινε 
στο δρόμο όπου πήγαινε ξεχνά το καλαμάρι, για 
                                        ξεχνά το καλαμάρι, για
γυρίζει πίσω να το βρει 
γυρίζει πίσω να το βρει  και να το ξαναπάρει, για 
                                       και να το ξαναπάρει, για
βρίσκει τις πόρτες τους κλειστές 
βρίσκει τις πόρτες τους κλειστές και τα σκυλιά λυμένα, για 
                                                     και τα σκυλιά λυμένα, για
βρίσκει και τη μανούλα του 
βρίσκει και τη μανούλα του με Τούρκο ’γκαλιασμένη, για  
                                              με Τούρκο ’γκαλιασμένη, για.
Έλα παιδί μ’ με ζάχαρη 
έλα παιδί μ’ με ζάχαρη έλα και με σταφίδες, για
                                      έλα και με σταφίδες, για.
Δε θέλω γω με ζάχαρη 
δε θέλω γω με ζάχαρη δε θέλω και με σταφίδες 
                                     δε θέλω και με σταφίδες
ό,τ’ είδαν τα ματάκια μου 
ό,τ’ είδαν τα ματάκια μου κείνο θα μαρτυρήσω, για 
                                          κείνο θα μαρτυρήσω, για.
Πιάστε βρε Τούρκε ’π’ τα μαλλιά 
πιάστε βρε Τούρκε ’π’ τα μαλλιά και κόψ’ το το κεφάλι, για 
                                                      και κόψ’ το το κεφάλι, για.
Και στο σακούλ’ το έβαλε 
και στο σακούλ’ το έβαλε στο μύλο να το πάει, για 
                                           στο μύλο να το πάει, για.
Να μυλωνά μου άλεσε 
να μυλωνά μου άλεσε αλεύρι για να φάμε, για 
                                     αλεύρι για να φάμε, για.
κάνε τ’ αλεύρι κόκκινο 
κάνε τ’ αλεύρι κόκκινο και την πασπάλη μαύρη, για 
                                      και την πασπάλη μαύρη, για
να κατιβαίνουν όμορφες 
να κατιβαίνουν όμορφες να παίρνουν κοκκινάδι, για 
                                        να παίρνουν κοκκινάδι, για
να κατιβαίνουν γραμματικοί να παίρνουνε μελάνι, για.

Μια μάνα έχ’ ένα παιδί το λένε Κωσταντίνο
το άλλαζε το χτένιζε και στο σκολειό το στέλνει.
Στο δρόμο όπου πήγαινε ξεχνά το καλαμάρι 
γυρίζει πίσω να το βρει και να το ξαναπάρει 
βρίσκει τις πόρτες τους κλειστές και τα σκυλιά λυμένα 
βρίσκει και τη μανούλα του με Τούρκο ’γκαλιασμένη.
Έλα παιδί μ’ με ζάχαρη έλα και με σταφίδες.
Δε θέλω γω με ζάχαρη δε θέλω και με σταφίδες 
ό,τ’ είδαν τα ματάκια μου κείνο θα μαρτυρήσω.
Πιάστε βρε Τούρκε ’π’ τα μαλλιά και κόψ’ το το κεφάλι.
Και στο σακούλ’ το έβαλε στο μύλο να το πάει. 
Να μυλωνά μου άλεσε αλεύρι για να φάμε 
κάνε τ’ αλεύρι κόκκινο και την πασπάλη μαύρη 
να κατιβαίνουν όμορφες να παίρνουν κοκκινάδι 
να κατιβαίνουν γραμματικοί να παίρνουνε μελάνι.