Ποιόνα θα πάρ’ς, μωρ’ Λεμουνιά μ’, ποιόναν θα πάρ’ς ποιόναν θ’ αφήσ’ς
νερ, και ποιόναν θα χουρίσεις, Λιμονιά μ’ ξιμυαλισμένη
νερ, και ποιόναν θα χουρίσεις, Λιμονιά μ’ ξιμυαλισμένη.
Kι το Θανάσ’, μωρ’ Λεμουνιά μ’, κι το Θανάσ’ χουρίζου γω 
νερ, κι του Mιχάλ’ θα πάρου, Λιμονιά μ’ ξιμυαλισμένη
νερ, κι του Mιχάλ’ θα πάρου, Λιμονιά μ’ ξιμυαλισμένη.
Mιχάλης έχ’, μωρ’ Λεμουνιά μ’, Mιχάλης έχει δυο πιδιά
νερ, κι σένα δε σι θέλει, Λιμονιά μ’ ξιμυαλισμένη
νερ, κι σένα δε σι θέλει, Λιμονιά μ’ ξιμυαλισμένη.

Ποιόνα θα πάρ’ς ποιόναν θ’ αφήσ’ς και ποιόναν θα χουρίσεις.
Kι το Θανάσ’ χουρίζου γω κι του Mιχάλ’ θα πάρου.
Mιχάλης έχει δυο πιδιά κι σένα δε σι θέλει.