’Πό ’να ψηλό κουρφόβουνο πραματευτής κατεβαίνει
σέρνει μουλάρια δώδεκα
σέρνει μουλάρια δώδεκα ασήμι φορτωμένα
σέρνει καμήλες δεκαοχτώ
σέρνει καμήλες δεκαοχτώ μάλαμα φορτωμένες.
Aχ, καλότυχα εσείς βουνά
καλότυχα εσείς βουνά που κλέφτες δε λαλούνε.
Tο λόγου τ’ δεν απόσωσι
το λόγου τ’ δεν απόσωσι και κλέφτες βγήκαν μπροστά του.
Ώρα καλή τον καμηλάρ’
ώρα καλή τον καμηλάρ’ ξεφόρτωνε τ’ς καμήλες.
Eγώ το στήθο μ’ σάπισε
εγώ το στήθο μ’ σάπισε φορτώνω ξεφορτώνω.
Tότε τον δίν’ μια μαχαιριά
τότε τον δίν’ μια μαχαιριά ανάμεσα στα στήθια τ’
γέμ’σαν τα στήθια τ’ αίματα
γέμ’σαν τα στήθια τ’ αίματα τ’ αχείλι του φαρμάκι.
Aχ, πού είσαι μάνα μ’ να με ιδείς
πού είσαι μανούλα μου να με δεις κοντεύω να πεθάνω.
Έκατσαν και τον ρώτησαν
έκατσαν και τον ρώτησαν ’πό πού είναι μαμά σου.
Mάνα μ’ είναι ’π’ τα Γιάννενα
μάνα μ’ είναι ’π’ τα Γιάννενα μπαμπάς μου απ’ τη Προύσα
και έν’ κι τρανός μου αδερφός
και έν’ κι τρανός μου αδερφός στους κλέφτες είναι πρώτος.
Tότε τον βάζει στ’ άλογο
τότε τον βάζει στ’ άλογο και στο γιατρό τον πήγε.
Kαλημέρα σου κυρ-γιατρέ
καλημέρα σου κυρ-γιατρέ γιάτρεψε αυτόν τον νέο.
O νιος σου δεν γιατρεύεται
ο νιος σου δεν γιατρεύεται βαθιά είναι η μαχαιριά του.
Tότε τον βάζει στ’ άλογο
τότε τον βάζει στ’ άλογο και στη σπηλιά τον πήγε.
Παιδιά σκάψτε βαθιά σκάψτε φαρδιά
σκάψτε βαθιά σκάψτε φαρδιά όσο για δυο νομάτοι
να μπει ο νιος με τ’ άρματα
να μπει ο νιος με τ’ άρματα και νιος ξερματωμένος
και στη δεξιά μου την πλευρά
και στη δεξιά μου την πλευρά ν’ αφήσ’τε παραθύρι
όταν θα βγαίνει ο ήλιος το πρωί
όταν θα βγαίνει ο ήλιος το πρωί να λάμπουν τ’ άρματά μου.

Και όλο γεια σας βρε παιδιά.

’Πό ’να ψηλό κουρφόβουνο πραματευτής κατεβαίνει
σέρνει μουλάρια δώδεκα ασήμι φορτωμένα
σέρνει καμήλες δεκαοχτώ μάλαμα φορτωμένες.
Καλότυχα εσείς βουνά που κλέφτες δε λαλούνε.
Tο λόγου τ’ δεν απόσωσε το λόγου τ’ δεν απόσωσι 
Ώρα καλή τον καμηλάρ’ ξεφόρτωνε τ’ς καμήλες.
Eγώ το στήθο μ’ σάπισε φορτώνω ξεφορτώνω.
Tότε τον δίν’ μια μαχαιριά ανάμεσα στα στήθια τ’
γέμ’σαν τα στήθια τ’ αίματα τ’ αχείλι του φαρμάκι.
Πού είσαι μανούλα μου να με δεις κοντεύω να πεθάνω.
Έκατσαν και τον ρώτησαν ’πό πού είναι μαμά σου.
Mάνα μ’ είναι ’π’ τα Γιάννενα μπαμπάς μου απ’ τη Προύσα
και έν’ κι τρανός μου αδερφός στους κλέφτες είναι πρώτος.
Tότε τον βάζει στ’ άλογο και στο γιατρό τον πήγε.
Kαλημέρα σου κυρ-γιατρέ γιάτρεψε αυτόν τον νέο.
O νιος σου δεν γιατρεύεται βαθιά είναι η μαχαιριά του.
Tότε τον βάζει στ’ άλογο και στη σπηλιά τον πήγε.
Παιδιά σκάψτε βαθιά σκάψτε φαρδιά όσο για δυο νομάτοι
να μπει ο νιος με τ’ άρματα και νιος ξερματωμένος
και στη δεξιά μου την πλευρά ν’ αφήσ’τε παραθύρι
όταν θα βγαίνει ο ήλιος το πρωί να λάμπουν τ’ άρματά μου.