Σε μια ράχη ψηλά ξαπλωμένος
σε μια ράχη ψηλά ξαπλωμένος 
στρατιώτης βαριά πληγωμένος 
στρατιώτης βαριά πληγωμένος 
δεν του δίνει κανένας νεράκι 
δεν του δένει κανείς την πληγή  
καταπίνει του πόνου φαρμάκι 
και χορταίνει με χώμα απ’ τη γη. 
Μια στιγμή και ο ήρωας πεθαίνει 
μια στιγμή και αιώνια κοιμάται
τέτοια δόξα εκεί σα στεφάνι 
με τέτοια δόξα καθείς ας πεθάνει.

Σε μια ράχη ψηλά ξαπλωμένος
στρατιώτης βαριά πληγωμένος 
δεν του δίνει κανένας νεράκι 
δεν του δένει κανείς την πληγή  
καταπίνει του πόνου φαρμάκι 
και χορταίνει με χώμα απ’ τη γη. 
Μια στιγμή και ο ήρωας πεθαίνει 
μια στιγμή και αιώνια κοιμάται
τέτοια δόξα εκεί σα στεφάνι 
με τέτοια δόξα καθείς ας πεθάνει.