Σαρανταπέντε μάστοροι, καμάρω Βέργω μ’ λυγερή
κι εξήντα μαθητούδια, Bέργω μ’ καμαρωμένη
κι εξήντα μαθητούδια, Bέργω μ’ καμαρωμένη
γιοφύρι καταπιάστηκαν, καμάρω Bέργω μ’ λυγερή
γιοφύρ’ δε θα στιριώσουν, Bέργω μ’ καμαρωμένη
γιοφύρ’ δε θα στιριώσουν, Bέργω μ’ καμαρωμένη
ολημερίτσα δούλευαν, καμάρω Bέργω μ’ λυγερή
το βράδυ βράδ’ γκριμούσε, Bέργω μ’ καμαρωμένη
το βράδυ βράδ’ γκριμούσε, Bέργω μ’ καμαρωμένη
πουλάκι πάει κι κόνιψι, καμάρω Bέργω μ’ λυγερή
στην πρώτη την καμάρα, Bέργω μ’ καμαρωμένη
στην πρώτη την καμάρα, Bέργω μ’ καμαρωμένη
δεν κελαηδούσε σαν πουλί, καμάρω Bέργω μ’ λυγερή
μ’ ανθρώπινη λαλίτσα, Bέργω μ’ καμαρωμένη
μ’ ανθρώπινη λαλίτσα, Bέργω μ’ καμαρωμένη.
Όσου δεν φάει ν άνθρωπο, καμάρω Bέργω μ’ λυγερή
γιοφύρ’ δε θα στιργιώσει, Bέργω μ’ καμαρωμένη
γιοφύρ’ δε θα στιργιώσει, Bέργω μ’ καμαρωμένη
θα φάει του μάστορ’ την καλή, καμάρω Bέργω μ’ λυγερή
του μάστορ’ τη γυναίκα, Bέργω μ’ καμαρωμένη
του μάστορ’ τη γυναίκα, Bέργω μ’ καμαρωμένη.
Tα μαθητούδια τ’ έστιλνι, καμάρω Bέργω μ’ λυγερή
να παν να τη φωνάξουν, Bέργω μ’ καμαρωμένη
να παν να τη φωνάξουν, Bέργω μ’ καμαρωμένη.
Kαλημέρα σου μάστορά μ’, καμάρω Bέργω μ’ λυγερή
κι τι με καλοκράζεις, Bέργω μ’ καμαρωμένη
κι τι με καλοκράζεις, Bέργω μ’ καμαρωμένη.
Tο δαχτυλίδι μ’ έπισι, καμάρω Bέργω μ’ λυγερή
στην πρώτη την καμάρα, Bέργω μ’ καμαρωμένη
στην πρώτη την καμάρα, Bέργω μ’ καμαρωμένη.
Αρχίν’σαν πέτρες σα βροχή, καμάρω Bέργω μ’ λυγερή
κι οβίδες σα χαλάζι, Bέργω μ’ καμαρωμένη
κι οβίδες σα χαλάζι, Bέργω μ’ καμαρωμένη.
Ως τρέμει το κορμάκι μου, καμάρω Bέργω μ’ λυγερή
να τρέμει το γιοφύρι, Bέργω μ’ καμαρωμένη
να τρέμει το γιοφύρι, Bέργω μ’ καμαρωμένη
ως τρέχ’ το αιματάκι μου, καμάρω Bέργω μ’ λυγερή
να τρέχουν κι οι διαβάτες, Bέργω μ’ καμαρωμένη
να τρέχουν κι οι διαβάτες, Bέργω μ’ καμαρωμένη.

Σαρανταπέντε μάστοροι κι εξήντα μαθητούδια
γιοφύρι καταπιάστηκαν γιοφύρ’ δε θα στιριώσουν
ολημερίτσα δούλευαν το βράδυ βράδ’ γκριμούσε
πουλάκι πάει κι κόνιψι στην πρώτη την καμάρα
δεν κελαηδούσε σαν πουλί μ’ ανθρώπινη λαλίτσα.
Όσου δεν φάει ν άνθρωπο γιοφύρ’ δε θα στιργιώσει
θα φάει του μάστορ’ την καλή του μάστορ’ τη γυναίκα.
Tα μαθητούδια τ’ έστιλνι να παν να τη φωνάξουν.
Kαλημέρα σου μάστορά μ’ κι τι με καλοκράζεις.
Tο δαχτυλίδι μ’ έπισι στην πρώτη την καμάρα.
Αρχίν’σαν πέτρες σα βροχή κι οβίδες σα χαλάζι.
Ως τρέμει το κορμάκι μου να τρέμει το γιοφύρι
ως τρέχ’ το αιματάκι μου να τρέχουν κι οι διαβάτες.