Αυτό ήταν αρχοντό- ’ρχοντόπουλο κι αρχοντοφυλαγμένο
κι αυτό μπαμπά-νας τ’ το πάντρεψε
κι αυτό μπαμπάς του πά- το πάντρεψε σ’ έναν πασά κι αφέντη
κι αφέντης μα-να-ς χαρά θα κάν’
κι αφέντης μας χαρά χαρά θα κάν’ τον γιο ν ’ταν θα κουρντίσει
καλνάει το νούνο από την Πόλ’
καλνάει το νούνο ’πό,  βρε, ’πό την Πόλ’ τον μπράτ’μο ’πό την Προύσα 
κι αυτός νούνος δε θέλ’ να γέν’.

Αυτό ήταν ’ρχοντόπουλο κι αρχοντοφυλαγμένο
κι αυτό μπαμπάς το πάντρεψε σ’ έναν πασά κι αφέντη
κι αφέντης μας χαρά θα κάν’ τον γιο ν ’ταν θα κουρντίσει
καλνάει το νούνο ’πό την Πόλ’ τον μπράτ’μο ’πό την Προύσα 
κι αυτός νούνος δε θέλ’ να γέν’.