Σήμερα μαύρος ουρανός σήμερα μαύρη μέρα
σήμερα έβαλαν βουλή οι άνομοι οι Εβραίοι
οι άνομοι και τα σκυλιά οι τρισκαταραμένοι
για να σταυρώσουν το Χριστό των πάντων βασιλεύει.
Ο Κύριος εθέλησε να μπει σε περιβόλι
να λάβει δείπνο μυστικόν για να τον λάβουν όλοι.
Η Παναγιά η Δέσποινα καθόταν μοναχή της
την προσευχή της έκανε για τον μονογενή της.
Φωνή εξήλθε εξ ουρανού κι απ’ αρχαγγέλου στόμα.
Σώνουν κυρά μου οι προσευχές σώνουν και οι μετάνοιες
και τον υιό σου πιάσανε και στον χαλκιά τον πάνε
και στου Πιλάτου την αυλή εκεί τον τυρανούνε.
Η Παναγιά σαν τ’ άκουσε έπεσε και λιγώθη
σταμνί νερό της ρίξανε τρία κανάτια μόσχο
και τρία νεροδόστομα για νά ’ρθει ο λογισμός της.
Και σαν της ήρθε ο λογισμός και σαν της ήρθε ο νους της
ζητεί μαχαίρι να σφαγεί φωτιά να πάει να πέσει
ζητεί γκρεμό να γκρεμιστεί για τον μονογενή της.
Η Μάρθα και η Μαγδαληνή και του Λαζάρου η μάνα
του Ιακώβου η αδερφή οι τέσσερες αντάμα
επήραν το στρατί στρατί στρατί το μονοπάτι
και το στρατί τις έβγαλε σ’ ένα έρημο ’κλησάκι.
Άνοιξε πόρτα του ληστού και πόρτα του Πιλάτου.
Κι η πόρτα από το φόβο της ανοίγει μοναχή της.
Κοιτά δεξιά κοιτά ζερβά κανέναν δε γνωρίζει.
Κοιτάζει δεξιότερα βλέπει τον Αϊ-Γιάννη.
Άγιε Γιάννη Πρόδρομε και βαπτιστή του γιου μου
μην είδες τον υγιόκα μου και τον διδάσκαλό σου.
Δεν έχω γλώσσα να σου πω γλώσσα να σου μιλήσω
δεν έχω χεροκάλαμο για να σου τον ιδείξω
εκείνος είναι ο γιόκας σου και ο διδάσκαλός μου
όπου φορεί πουκάμισο στο αίμα βουτηγμένο
όπου φορεί στην κεφαλή αγκάθινο στεφάνι.
Η Παναγιά πλησίασε γλυκά τον ερωτάει.
Δεν μου μιλάς παιδάκι μου δεν μου μιλάς παιδί μου.
Τι να σου ειπώ μανούλα μου αδιάφορο δεν έχει
μόνο το Μέγα Σάββατο κοντά το μεσονύχτι
που θα λαλήσ’ ο πετεινός σημαίνουν οι καμπάνες
σημαίν’ Θεός σημαίνει η γη σημαίνουν τα ουράνια
σημαίνει και Αγια-Σοφιά το μέγα μοναστήρι.
Όποιος το λέγει σώζεται κι όποιος τ’ ακούει αγιάζει
κι όποιος το καλοφιγκραστεί παράδεισο θα λάβει
παράδεισο και λίβανο από τον Άγιον Τάφο.