Σαββάτο ν όλη μέρα κουνούσαν τα σπαθιά	
την Κυριακή σαμπάχλια, βρε τζάνουμ, θα σέβ’ μες στ’ Αϊβαλί
την Κυριακή σαμπάχλια, βρε τζάνουμ, θα σέβ’ μες στ’ Αϊβαλί.			
Σαν τ’ άκ’σαν Αϊβαλιώτ’σες φεύγουν ίσα το βουνό
κι μια Αϊβαλιτούδα, βρε τζάνουμ, φεύγει ίσα το γιαλό 
κι μια μικρ’ Αϊβαλιτούδα, βρε τζάνουμ, φεύγει ίσα το γιαλό.
Αλή πασάς την πιάνει την πιάν’ ’πό τα μαλλιά.
Άφ’σε με απ’ τα μαλλάκια, βρε τζάνουμ, κι πιάσ’ μι απού του χέρ’
να πάμε στον οντά μου στον μουσαφίρ οντά
έχου χαλιά στρωμένα, βρε τζάνουμ, κι αρνίθι καπαμά
έχου χαλιά στρωμένα, βρε τζάνουμ, κι αρνίθι καπαμά.				
Δεν θέλω τα χαλιά σου δεν θέλω καπαμά
μόν’ θέλω τη ζωή σου, βρε τζάνουμ, και τη γλυκιά ψυχή. 

Σαββάτο ν όλη μέρα κουνούσαν τα σπαθιά	
την Κυριακή σαμπάχλια θα σέβ’ μες στ’ Αϊβαλί.			
Σαν τ’ άκ’σαν Αϊβαλιώτ’σες φεύγουν ίσα το βουνό
κι μια μικρ’ Αϊβαλιτούδα φεύγει ίσα το γιαλό.
Αλή πασάς την πιάνει την πιάν’ ’πό τα μαλλιά.
Άφ’σε με απ’ τα μαλλάκια κι πιάσ’ μι απού του χέρ’
να πάμε στον οντά μου στον μουσαφίρ οντά
έχου χαλιά στρωμένα κι αρνίθι καπαμά.				
Δεν θέλω τα χαλιά σου δεν θέλω καπαμά
μόν’ θέλω τη ζωή σου και τη γλυκιά ψυχή.