Μάντρα μάντρα, μωρέ Λεμονιά
μάντρα μάντρα βασιλικός
μάντρα τα κυπαρίσσια
Λεμονιά μου ν Ακμπ’ναριώτ’σα  
μάντρα τα κυπαρίσσια,
Λεμονιά μου ν Ακμπ’ναριώτ’σα  
ψ’λά στην καρυά, μωρέ Λεμονιά
ψ’λά στην καρυά ν ανέβινε
καρύδια για να μάσει,
Λεμονιά μου ν Ακμπ’ναριώτ’σα 
καρύδια για να μάσει,
Λεμονιά μου ν Ακμπ’ναριώτ’σα  
κι ι Δημητρός, μωρέ Λεμονιά μ’
κι ι Δημητρός τη φώναζε
Λεμονιά μου ν Απναριώτ’σα, 
κι ι Δημητρός τη λέει
Λεμονιά μου ν Απναριώτ’σα, 
κι Δημητρός τη λέει.
Κατέβα κάτ’, μωρέ Λεμονιά μ’
κατέβα κάτ’ ’πό την καρυά 
κατέβα κάτ’ ’πό την καρυά 
να σε χορτάσω με φιλιά
κατέβα κάτ’ ’πό την καρυά 
να σε χορτάσω με φιλιά.
Απ’ την καρυά, βρε Δημητρό 
απ’ την καρυά δε ’α κατιβώ 
απ’ την καρυά δε ’α κατιβώ 
κι ούτε θα έρθω να σι δω
απ’ την καρυά δε ’α κατιβώ 
κι ούτε θα έρθω να σι δω.

Μάντρα μάντρα βασιλικός
μάντρα τα κυπαρίσσια
ψ’λά στην καρυά ν ανέβινε
καρύδια για να μάσει,
κι ι Δημητρός τη φώναζε
κι Δημητρός τη λέει.
Κατέβα κάτ’ ’πό την καρυά 
να σε χορτάσω με φιλιά.
Απ’ την καρυά δε ’α κατιβώ 
κι ούτε θα έρθω να σι δω.