Στης Aλβανίας τα βουνά μες στις βαθιές χαράδρες
κορμάκια πέσανε πολλά, μανούλα μου, και κλάψανε οι μανάδες.
Mανάδες που ’χετε παιδιά στον πόλεμο στιλμένα
να μην τα περιμένατε, μανούλα μου, γιατ’ είναι σκοτωμένα.
Στο Tεπελέν’ στο Eλβασάν σι δυο βουνά επάνω
μάνα μου ήτανε γραφτό, μανούλα μου, να πέσω να πεθάνω
και σαν πεθάνω μάνα μου δε θέλω να με κλάψεις
μόνο στο μαύρο μου σταυρό, μανούλα μου, δυο γράμματα να γράψεις
το ’να να γράφ’ τα βάσανά μ’ τ’ άλλο να γράφ’ τα πάθη.

Στης Aλβανίας τα βουνά μες στις βαθιές χαράδρες
κορμάκια πέσανε πολλά και κλάψανε οι μανάδες.
Mανάδες που ’χετε παιδιά στον πόλεμο στιλμένα
να μην τα περιμένατε γιατ’ είναι σκοτωμένα.
Στο Tεπελέν’ στο Eλβασάν σι δυο βουνά επάνω
μάνα μου ήτανε γραφτό να πέσω να πεθάνω
και σαν πεθάνω μάνα μου δε θέλω να με κλάψεις
μόνο στο μαύρο μου σταυρό δυο γράμματα να γράψεις
το ’να να γράφ’ τα βάσανά μ’ τ’ άλλο να γράφ’ τα πάθη.