Σήμερα μαύρος ουρανός σήμερα μαύρη μέρα
σήμερα όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται
σήμερα βάλανε βουλή οι άνομοι Εβραίοι
οι άνομοι και τα σκυλιά κι οι τρισκαταραμένοι
για να σταυρώσουν το Χριστό των πάντων βασιλέα.
Ο Κύριος εθέλησε  να μπει σε περιβόλι
να κάνει δείπνο μυστικόν  για να τον λάβουν όλοι
στον κήπο της Γεσθημανής εκεί που προσευχόταν
πήγανε και τον πιάσανε τον είχανε προδώσει.
Η Παναγιά η Δέσποινα καθόταν μοναχιά της
την προσευχή της έκαμνε για τον μονογενή της.
Φωνή τής ήρθε εξ ουρανού κι απ’ αρχαγγέλου στόμα.
Φτάνουν κυρά μ’ οι προσευχές φτάνουν και οι μετάνοιες
τον γιο σου τόνε πιάσανε και σα φονιά τον πάνε
και στου Πιλάτου τις αυλές σκληρά τον τυραννάνε.
Η Παναγιά σαν τ’ άκουσε πέφτει λιποθυμάει
νερό τής ρίχνουν δυο σταμνιά και μια κανάτα μόσχο
κι ένα σταμνί ροδόσταμο ως να την συνεφέρουν.
Κι όταν συνήλθε η Παναγιά κι ήρθε στα λογικά της
Μαρία η Μαγδαληνή και του Ιακώβ η μάνα
και του Λαζάρου η αδερφή οι τέσσερις ν αντάμα
πήραν το δρόμο το δρομί πήραν το μονοπάτι.
το μονοπάτι τ’ς έβγαλε στου τσίγγανου την πόρτα.
Καλή σου μέρα τσίγγανε και τι ψιλοδουλεύεις.
Εβραίοι με παρήγγειλαν καρφιά για να τους κάνω
για να σταυρώσουν το Χριστό  των πάντων βασιλέα
αυτοί μου είπαν τέσσερα μα εγώ τους κάνω πέντε
τα δυο να μπουν στα χέρια του τα δυο στα δυο του πόδια
το πέμπτο το φαρμακερό να μπει μες στην καρδιά του
να τρέξει αίμα και νερό και να τον θανατώσει.
Το αίμα να ’ναι η κοινωνιά και το νερό αγιάσμα
και το κορμί του λειτουργιά να λειτουργούνται ο κόσμος
να λειτουργούνται οι χριστιανοί  κι όσοι ’ναι βαπτισμένοι.
Καταραμένε τσίγγανε και τρεις κατάρες να ’χεις
όπου κι αν πας κι όπου σταθείς ψωμί να μη χορτάσεις
ούτε λίθο στο τζάκι σου κι ούτε μαγιά στο ράφι.
Ν αϊντέστε για να φύγουμε ν αϊντέστε για να πάμε
να μην τόνε σταυρώσανε και δεν θα τον ιδούμε
και πάλι πήραν το δρομί πήραν το μονοπάτι.
Tο μονοπάτι τ’ς έβγαλε στου Πίλατου τις πόρτες
βλέπουν τις πόρτες κλειδωτές βαριά μανταλωμένες.
Η Παναγιά γονάτισε κάνει την προσευχή της.
Θεέ μ’ αν είμαι πλάσμα σου αν είμαι και παιδί σου
κι αν είμαι και παιδάκι σου ν’ ανοίξουνε οι πόρτες
κι οι πόρτες  απ’ το φόβο τις ανοίγουν μοναχές τις.
Βλέπουν δεξιά κι αριστερά κανέναν δε γνωρίζουν
βλέπουν και δεξιότερα βλέπουν τον Αγι-Γιάννη.
Αχ Αγι-Γιάννη μ’ Πρόδρομε και βαπτιστή του γιου μου
μην είδες το παιδάκι μου και τον μονογενή μου.
Ποιος έχει στόμα να σ’ το πει καρδιά να σου μιλήσει
βλέπεις εκείνον τον γυμνόν τον περιφρονημένον
όπου φορεί πουκάμισο στο αίμα βουτηγμένο
όπου φορεί στην κεφαλή αγκάθινο στεφάνι
εκείνος είναι ο γιόκας σου και με το βάπτισμά μου.
Φέρτε μαχαίρι να σφαγώ γκρεμό να πα να πέσω
φέρτε κι αργυροψάλιδο να κόψω τα μαλλιά μου.
Κάνε μανούλα υπομονή να κάνουν όλες μάνες
αν πας εσύ να γκρεμιστείς θα γκρεμούνταν όλες μάνες
κι αν πάρ’ς μαχαίρι να σφαγείς θα σφάζουντ’ όλες μάνες
βάστα μανούλα μ’ βάσταξε να βαστούν όλες οι μάνες
σύρε μανούλα μ’ στο καλό και πάνε στο σπιτάκι σ’
βάλε κρασί στο μαστραπά κι αφράτο παξιμάδι
και κάνε την παρηγοριά να κάνει όλος ο κόσμος
και μένα να με καρτερείς το Σάββατο το βράδυ
όταν σημάνουν οι ακκλησιές και ψάλουν οι παπάδες
τότε και συ μανούλα μου θα ’χεις χαρές μιγάλες.
Όποιος το λέγει σώζεται κι όποιος τ’ ακούει αγιάζει
κι όποιος το καλοφιγκριστεί παράδεισο θα λάβει
παράδεισο και λίβανο ν απ’ του Χριστού τον τάφο.