Tίμα την Αγιά τίμα την Αγιά 
τίμα την Αγιά Παρασκιουβή
και τον καλόν το λόγου
κέρνα μαρ’ Γιάννω μ’ κέρνα
νερ, κι από το πυ-, νερ, κι από το πυ-
νερ, κι από το πυκνοκέρασμα
γέπεσεν το ποτήρι
κέρνα μαρ’ Γιάννω μ’ κέρνα
νερ, κι ουδέ στην πέ- κι ουδέ στην πέ-
νερ, κι ουδέ στην πέτρα βάρεσε
κι ουδέ τ’ς μηλιάς κλωνάρι
κέρνα Γιάννω μ’ κέρνα
νερ, μας θύμωσε, νερ, μας θύμωσε 
νερ, μας θύμωσε κι ο αφέντης μας
και θέλ’ να μας πουλήσει
κέρνα Γιάννω μ’ κέρνα.
Αχ, μη μας πουλάς, αχ, μη μας πουλάς 
ν αχ, μη μας πουλάς ν αφέντη μου
και μη μας παζαρεύεις
κέρνα Γιάννω μ’ κέρνα
ν αχ, να γένου γης, νερ, να γένου γης 
ν αχ, να γένου γης να με πατάς
γιοφύρ’ να με διαβαίνεις
κέρνα Γιάννω μ’ κέρνα
ν αχ,  να γένου μια, αχ, να γένου μια 
ν αχ, να γένου μια κρυγιόβρυσα
μπρουστά στην αφεντιά σου
κέρνα Γιάννω μ’ κέρνα
ν αχ,  να πίν’ς νερό, ν αχ, να πίν’ς νερό 
ν αχ, να πίν’ς νερό να δροσίζεσαι
και να ’χεις την υγειά σου
κέρνα Γιάννω μ’ κέρνα.

Tίμα την Αγιά Παρασκιουβή και τον καλόν το λόγου
κι από το πυκνοκέρασμα γέπεσεν το ποτήρι
κι ουδέ στην πέτρα βάρεσε κι ουδέ τ’ς μηλιάς κλωνάρι
μας θύμωσε κι ο αφέντης μας και θέλ’ να μας πουλήσει.
Μη μας πουλάς ν αφέντη μου και μη μας παζαρεύεις
να γένου γης να με πατάς γιοφύρ’ να με διαβαίνεις
να γένου μια κρυγιόβρυσα μπρουστά στην αφεντιά σου
να πίν’ς νερό να δροσίζεσαι και να ’χεις την υγειά σου.