Κώστας γυρεύ’, ντος, Κώστας γυρεύ’ 
Κώστας γυρε-νεύ’ ν’ αρραβωνιάσ’, ντος, χαρά χαρά γυρεύ’ να κάνει
                                                         ντος, χαρά χαρά γυρεύ’ να κάνει
γυρεύ’ κι από ,ντος, γυρεύ’ κι από
γυρεύ’ κι από-νο καλή μεριά, ντος, κι από κι από καλούς ανθρώπους
                                               ντος, κι από κι από καλούς ανθρώπους
γυρεύ’κι σπί- ,ντος, γυρεύ’ κι σπί-
γυρεύ’ κι σπί-νι-τια ν αψηλά, ντος, κι αυλές κι αυλές μαρμαρωμένις
                                               ντος, κι αυλές κι αυλές μαρμαρωμένις
γυρεύ’ κι σπί- ,ντος, γυρεύ’ κι σπί-
γυρεύ’ κι σπί-νι-τια ν αψηλά, ντος, να  μην να μην τον βρει ου Χάρους
                                                ντος, να  μην να μην τον βρει ου Χάρους.
Κι ι Χάρους ,ντος, κι ι Χάρους,ντος
κι Χάρος  ν άτ’χεν άνεμος, ντος, κι πά- κι πάει κι τον ήβρε
                                            ντος, κι πά- κι πάει κι τον ήβρε.
Πιάνει τον Κώ-νο πιάνει τον Κώ-
πιάνει τον Κώ-νο-στα απ’ την πιρτσιά, ντος, τον πιά- τον πιάνει από το χέρι
                                                              ντος, τον πιά- τον πιάνει από το χέρι.
Ν άφη’ με Χά- ,ντος, ν άφη’ με Χά-
ν άφη’ με Χά-να-ρε απ’ την πιρτσιά, ντος, κι πιά- κι πιάν’με ν απ’ το χέρι
                                                           ντος, κι πιά- κι πιάν’με ν απ’ το χέρι
και δείξε μου ωχ και δείξε μου
και δείξε μου ν ωχ τις τέντες σου, ντος, μουνά- μουνάχος μου θα γιέρτου
                                                       ντος, μουνά- μουνάχος μου θα γιέρτου.
Οι τέντες μου ,ντος, οι τέντες μου
οι τέντες μου είνι φοβορές, ντος, πολύ πολύ ν ατρομαγμένις
                                             ντος, πολύ πολύ ν ατρομαγμένις
τρογύρω γύ- αχ τρογύρω γύ-
τρογύρω γύ-νι-ρω πράσινες, ντος, στην μέ- στην μέση αραχνιασμένις
                                              ντος, στην μέ- στην μέση αραχνιασμένις.

Κώστας γυρεύ’ ν’ αρραβωνιάσ' χαρά γυρεύ’ να κάνει
γυρεύ’ κι από καλή μεριά κι από κι από καλούς ανθρώπους
γυρεύ’ κι σπίτια ν αψηλά κι αυλές μαρμαρωμένις
γυρεύ’ κι σπίτια ν αψηλά να μην τον βρει ου Χάρους
Κι  Χάρος ν άτ’χεν άνεμος κι πάει κι τον ήβρε
Πιάνει τον Κώστα απ’ την πιτρσιά τον πιάνει από το χέρι.
Ν άφη’ με Χάρε απ’ την πιρτσιά κι πιάν’με ν απ’ το χέρι
και δείξε μου ν ωχ τις τέντες σου μουνάχος μου θα γιέρτου
τέντες μου είνι φοβορές πολύ ν ατρομαγμένις
τρογύρω γύρω πράσινες στην μέση αραχνιασμένις.