Kι εσύ ψηλέ μου τσιλεμπή γαρίφη μ’ χαζνατάρη, σεβδίμ
                                            γαρίφη μ’ χαζνατάρη, κι ανμάν
πως ήρθαν κι, σεβδίμ ι μα
πως ήρθαν κι μας κάλισαν να πάμ’ να στεφανώσουμε, σεβδίμ
                                           να πάμ’ να στεφανώσουμε, κι ανμάν
βάνου στιφά-, σεβδίμ ι μα
βάνου στιφάνια από φλουρί κι τα κιριά ’σημένια, σεβδίμ
                                              κι τα κιριά ’σημένια, κι ανμάν
κι το κριθάρ’, σεβδίμ ι μα
κι το κριθάρ’ ν α πόριχνα λιανό μαργαριτάρι, σεβδίμ
                                          λιανό μαργαριτάρι, κι ανμάν
όλη νύχτα, σεβδίμ ι μα
όλη νύχτα στιφάνουνα τη νύφη δεν την είδγια, σεβδίμ
                                     τη νύφη δεν την είδγια, κι ανμάν
κι απού ταχιά, σεβδίμ ι μα
κι απού ταχιά ν τη χαρα’ή άντα λαλούν τ’ αρνίθια, σεβδίμ
                                          άντα λαλούν τ’ αρνίθια, κι ανμάν
τότ’ άνοιξαν, σεβδίμ ι μα
τότ’ άνοιξαν τα μάτια μου κι είδγια κι ιγώ τη νύφη, σεβδίμ
                                           κι είδγια κι ιγώ τη νύφη, κι ανμάν.

Kι εσύ ψηλέ μου τσιλεμπή γαρίφη μ’ χαζνατάρη
πως ήρθαν κι μας κάλισαν να πάμ’ να στεφανώσουμε
βάνου στιφάνια από φλουρί κι τα κιριά ’σημένια
κι το κριθάρ’ ν α πόριχνα λιανό μαργαριτάρι
όλη νύχτα στιφάνουνα τη νύφη δεν την είδγια
κι απού ταχιά ν τη χαρα’ή άντα λαλούν τ’ αρνίθια
τότ’ άνοιξαν τα μάτια μου κι είδγια κι ιγώ τη νύφη