Λάλησε κού-νου-κε μ’, μωρέ, λάλησε νύχτα με του φεγγάρι
νύχτα μι του φεγγάρι.
Kαι σα λαλή-νι-σω, μωρέ, τι θα πω και τι θα μολογήσω
και Ντεληκώστας βγήκε στα βουνά
και Ντεληκώ-νο-στας βγήκε στα βουνά ψηλά στα κορφοβούνια
ψηλά στα κορφοβούνια
μπαλικαρά-να-κια, μωρέ, μάζευε ρωμέικα  κι αρβανίτ’κα
για να τα κάν’, μωρέ, Ρωμιών ασκέρ’
για να τα κάν’, αχ μωρέ, Ρωμιών ασκέρ’ ρωμέικο ν κι αρβανίτ’κο
ρωμέικο ν κι αρβανίτ’κο
τα μάζευε, αχ  μωρέ, και τα ’λεγε τα λέει τα ορμηνεύει
τα λέει τα ορμηνεύει.
Παιδιά μ’ κι αν θε ν έρθει, μωρέ, λεβεντιά κλέφτες να σηκωθείτι
το Mάη κρασί, μωρέ, μην πίνιτι
το Mάη κρασί λέει, μωρέ, μην πίνιτι και γύπνο μην κοιμάστι
ι γύπνος γείν’ αθάνατος
ι γύπνος είναι, μωρέ, είν’ αθάνατος και το κρασί είναι πλάνος
και το κρασί είναι πλάνος.

Λάλησε κούκε μ’ λάλησε νύχτα με του φεγγάρι.
Kαι σα λαλήσω τι θα πω και τι θα μολογήσω
και Ντεληκώστας βγήκε στα βουνά ψηλά στα κορφοβούνια
μπαλικαράκια μάζευε ρωμέικα  κι αρβανίτ’κα
για να τα κάν’ Ρωμιών ασκέρ’ ρωμέικο ν κι αρβανίτ’κο
τα μάζευε και τα ’λεγε τα λέει τα ορμηνεύει.
Παιδιά μ’ κι αν θε ν έρθει λεβεντιά κλέφτες να σηκωθείτι
το Mάη κρασί λέει μην πίνιτι και γύπνο μην κοιμάστι
ι γύπνος είναι είν’ αθάνατος και το κρασί είναι πλάνος.