Nίκο μ’ σεργιά-, βρε ’μάν αμάν
Nίκο μ’ σεργιάνι γένονταν
Nίκο μ’ σεργιά-, βρε ’μάν αμάν
Nίκο μ’ σεργιάνι γένονταν
Nίκο μου σιβασμένε
Nίκο μ’ κόσμος αλλάζουν
Nίκο μου σιβασμένε
Nίκο μ’ κόσμος αλλάζουν
κι εσύ Nίκο μ’, βρε ’μάν αμάν
κι εσύ Nίκο μ’ δε χαίρεσαι
κι εσύ Nίκο μ’, βρε ’μάν αμάν
κι εσύ Nίκο μ’ δε χαίρεσαι
Nίκο μου σιβασμένε
να στολιστείς ν’ αλλάξεις
Nίκο μου σιβασμένε
να στολιστείς ν’ αλλάξεις.
Kι εγώ σας λέω, βρε ’μάν αμάν
κι εγώ σας λέω  δεν μπορώ
κι εγώ σας λέω, βρε ’μάν αμάν
κι εγώ σας λέω δεν μπορώ
Nίκο μου σιβασμένε
κι εσείς μου λέτε σήκω
Nίκο μου σιβασμένε
κι εσείς μου λέτε σήκω
για πιάστε με, βρε ’μάν αμάν
για πιάστε με σηκώστε με
για πιάστε με, βρε ’μάν αμάν
για πιάστε με σηκώστε με
Nίκο μου σιβασμένε
για βάλτε με να κάτσω
Nίκο μου σιβασμένε
για βάλτε με να κάτσω
για φέρτε τη, βρε ’μάν αμάν
για φέρτε την καβάλα μου
για φέρτε τη, βρε ’μάν αμάν
για φέρτε την καβάλα μου
Nίκο μου σιβασμένε
την έρημη την γκάιντα
Nίκο μου σιβασμένε
την έρημη την γκάιντα
να τη λαλή-, βρε ’μάν αμάν
να τη λαλήσω ταπεινά
να τη λαλή-, βρε ’μάν αμάν
να τη λαλήσω ταπεινά
Nίκο μου σιβασμένε
για ν’ ακουστώ μεγάλος
Nίκο μου σιβασμένε
για ν’ ακουστώ μεγάλος
να κάνω νιες, βρε ’μάν αμάν
να κάνω νιες να χαίρονται
να κάνω νιες, βρε ’μάν αμάν
να κάνω νιες να χαίρονται
Nίκο μου σιβασμένε
κι οι νιοι να καμαρώνουν
Nίκο μου σιβασμένε
κι οι νιοι να καμαρώνουν
να κάνω τη, βρε ’μάν αμάν
να κάνω την αγάπη μου
να κάνω τη, βρε ’μάν αμάν
να κάνω την αγάπη μου
Nίκο μου σιβασμένε
να ρίξ’ τα μαύρα δάκρυα
Nίκο μου σιβασμένε
να ρίξ’ τα μαύρα δάκρυα
κι όντας τα ρί-, βρε ’μάν αμάν
κι όντας τα ρίχνει στην ποδιά
κι όντας τα ρί-, βρε ’μάν αμάν
κι όντας τα ρίχνει στην ποδιά
Nίκο μου σιβασμένε
στον κόρφο της να πέφτουν
Nίκο μου σιβασμένε
στον κόρφο της να πέφτουν
να γένουν φί-, βρε ’μάν αμάν
να γένουν φίδια να την τρων
να γένουν φί-, βρε ’μάν αμάν
να γένουν φίδια να την τρων
Nίκο μου σιβασμένε
οχιές να την τρομάζουν
Nίκο μου σιβασμένε
οχιές να την τρομάζουν
κι όντα την τρων, βρε ’μάν αμάν 
κι όντα την τρων ’πό την καρδιά
κι όντα την τρων, βρε ’μάν αμάν 
κι όντα την τρων ’πό την καρδιά
Nίκο μου σιβασμένε
το Nίκο να θυμάται
Nίκο μου σιβασμένε
το Nίκο να θυμάται.

Nίκο μ’ σεργιάνι γένονταν Nίκο μ’ κόσμος αλλάζουν
κι εσύ Nίκο μ’ δε χαίρεσαι να στολιστείς ν’ αλλάξεις.
Kι εγώ σας λέω δεν μπορώ κι εσείς μου λέτε σήκω
για πιάστε με σηκώστε με για βάλτε με να κάτσω
για φέρτε την καβάλα μου την έρημη την γκάιντα
να τη λαλήσω ταπεινά για ν’ ακουστώ μεγάλος
να κάνω νιες να χαίρονται κι οι νιοι να καμαρώνουν
να κάνω την αγάπη μου να ρίξ’ τα μαύρα δάκρυα
κι όντας τα ρίχνει στην ποδιά στον κόρφο της να πέφτουν
να γένουν φίδια να την τρων οχιές να την τρομάζουν
κι όντα την τρων ’πό την καρδιά το Nίκο να θυμάται.