Κάτω στον Ά-, βρε ’μάν αμάν, κάτω στον Άγιο Θόδωρη
νιράντζι μ’ νιράντζι μ’, στον Άγιο Κωσταντίνο
πανηγυρί-, βρε ’μάν αμάν, πανηγυρίτσι ν ένονταν
νιράντζι μ’ νιράντζι μ’, μιγάλο πανηγύρι
πουλύς κόσμος, βρε ’μάν αμάν, πουλύς κόσμος μαζεύονταν
νιράντζι μ’ νιράντζι μ’, κι ι τόπος ήταν λίγος
διψούν ι κό-, βρε ’μάν αμάν, διψούν ι κόσμος για νιρό
νιράντζι μ’ νιράντζι μ’, διψάει το πανηγύρι
βάνουν τιλιάλ’, βρε ’μάν αμάν, βάνουν τιλιάλη και φωνάζ’
νιράντζι μ’ νιράντζι μ’, σ’ όλ’νους τους μαχαλάδες
ποιος είναι ν ά-, βρε ’μάν αμάν, ποιος είναι ν άξιος κι άρινος
νεράντζι μ’ νεράντζι μ’, νερό να τους προφτάσει
κι η κόρη που, βρε ’μάν αμάν, κι η κόρη που τον αγαπάει
νιράντζι μ’ νιράντζι μ’, ν εκείνη θα προφτάσει.

Κάτω στον Άγιο Θόδωρη στον Άγιο Κωσταντίνο
πανηγυρίτσι ν ένονταν μιγάλο πανηγύρι
πουλύς κόσμος μαζεύονταν κι ι τόπος ήταν λίγος
διψούν ι κόσμος για νιρό διψάει το πανηγύρι
βάνουν τιλιάλη και φωνάζ’ σ’ όλ’νους τους μαχαλάδες
ποιος είναι ν άξιος κι άρινος νερό να τους προφτάσει
κι η κόρη που τον αγαπάει ν εκείνη θα προφτάσει.