Ν άσπρα μου πιριστέρια, μώρ’ Λένη μ’
ν αχ, κι όμορφα μπουλιά
στον τόπο που θα πάτι, μώρ’ Λένη μ’
ν αχ, κι αν γυρίσιτι
στον τόπο που θα πάτι, μώρ’ Λένη μ’
ν αχ, κι αν γυρίσιτι
πάλι ’π’εδώ να έρθ’τι, μώρ’ Λένη μ’
να καλ’μερίσιτι
πάλι ’π’ εδώ να έρθ’τι, μώρ’ Λένη μ’
να καλ’μερίσιτι
να γράψω μια λιανή γραφή, Λένη μ’
για στα φτερούδια σας 
να γράψω μια λιανή γραφή, Λένη μ’
για στα φτερούδια σας 
να πάτι χαιρετίματα, Λένη μ’
στη δόλια την Ανθουλιά 
να μη την πεις πως χάθ’κα, μώρ’ Λένη μ’	
κι ουδέ πως πέθανα 
μόν’ να την πεις παντρεύ’κα, μώρ’ Λένη μ’
κείνον π’ αγάπησα.

Ν άσπρα μου πιριστέρια κι όμορφα μπουλιά
στον τόπο που θα πάτι κι αν γυρίσιτι
πάλι ’π’εδώ να έρθ’τι να καλ’μερίσιτι
να γράψω μια λιανή γραφή για στα φτερούδια σας 
να πάτι χαιρετίματα στη δόλια την Ανθουλιά 
να μη την πεις πως χάθ’κα κι ουδέ πως πέθανα 
μόν’ να την πεις παντρεύ’κα κείνον π’ αγάπησα.