Μια Πασχαλιά, βρε ’μάν αμάν
μια Πασχαλιά και μια Λαμπρή
πώς να πώς να σε λησμονήσω
και μια και μια ’πίσημη μέρα
θα παν κόσμους, βρε αμάν αμάν
θα παν κόσμους στην εκκλησιά
πώς να πώς να σε λησμονήσω
θα πάω θα πάω να μεταλάβω
μάνα ν υγιό, βρε ’μάν αμάν
μάνα ν υγιό που στόλιζι
πώς να πώς να σε λησμονήσω
Σαββά- Σαββάτο ν όλη μέρα
την Κυριακή, βρε αμάν αμάν
την Κυριακίτσα το ταχιά
πώς να πώς να σε λησμονήσω
θα πάω θα πάω να μεταλάβω
δεν παν μακριά, βρε αμάν αμάν
δε παν μακριά δε παν κοντά
πώς να πώς να σε λησμονήσω
ως τ’ς ε- ως τ’ς εκκλησιάς την πόρτα
βγήκι παπάς, βρε αμάν αμάν
βγήκι παπάς ’πό τ’ α ιερό
πώς να πώς να σε λησμονήσω
’πού μες ’πού μες ’πό τ’ Αϊ-Δήμο.
Πίσου Γιοβριά, βρε αμάν αμάν
πίσω Γιοβριά πίσου σκύλα
πώς να πώς να σε λησμονήσω
πίσου πίσου κριματισμένη.
Ν υγιέ μ’ τι κρί-, βρε ’ μάν αμάν
ν υγιέ μ’ τι κρίμα έκαμις
πώς να πώς να σε λησμονήσω
κι είμαι κι είμαι κριματισμένη.
Θυμάσαι του, βρε αμάν αμάν
θυμάσαι τουν παλιό καιρό
πώς να πώς να σε λησμονήσω
και τα και τα παλιά ζαμάνια
εννιά παπά, βρε αμάν αμάν
εννιά παπάδες σκότωσα
πώς να πώς να σε λησμονήσω
κι δέ- κι δέκα δεσποτάδες
ν αυτό το κρί-, βρε ’μαν αμάν
ν αυτό το κρίμα έκαμα
πώς να πώς να σε λησμονήσω
κι είσαι κι είσαι κριματισμένη. 

Μια Πασχαλιά και μια Λαμπρή και μια ’πίσημη μέρα
θα παν κόσμους στην εκκλησιά θα πάω να μεταλάβω
μάνα ν υγιό που στόλιζι Σαββάτο ν όλη μέρα
την Κυριακίτσα το ταχιά θα πάω να μεταλάβω
δε παν μακριά δε παν κοντά ως τ’ς εκκλησιάς την πόρτα
βγήκι παπάς ’πό τ’ α ιερό ’πού μες ’πό τ’ Αϊ-Δήμο.
Πίσου Γιοβριά πίσου σκύλα πίσου κριματισμένη.
Ν υγιέ μ’ τι κρίμα έκαμις κι είμαι κριματισμένη.
Θυμάσαι τουν παλιό καιρό και τα παλιά ζαμάνια
εννιά παπάδες σκότωσα κι δέκα δεσποτάδες
ν αυτό το κρίμα έκαμα κι είσαι κριματισμένη.