Ν Αλέξαντρος, βρε ’μάν αμάν, ν Αλέξαντρος κι ι βασιλιάς 
ν Αλέξ’ς ανδρειωμένος, κι ι Μικροκωσταντίνος 
μαζ’ έτρωγαν, βρε ’μάν αμάν, μαζ’ έτρωγαν μαζ’ έπιναν 
ν Αλέξ’ς ανδρειωμένος, μαζί χαρακοπιόνταν.
Φωνή τούς ή-, βρε ’μάν αμάν, φωνή τούς ήρθε εξ ουρανού 
ν Αλέξ’ς ανδρειωμένος, φωνή ’πό τα ουράνια.
Ν Αλέξαντρος, βρε ’μάν αμάν, ν Αλέξαντρος δεν το πιστεύ’ 
ν Αλέξ’ς ανδρειωμένος, που πήρ’ Τούρκος την Πόλη. 
Κι άντα ριχτεί, βρε ’μάν αμάν, κι άντα ριχτεί το ψάρ’ ’πό τον ταβά 
ν Αλέξ’ς ανδρειωμένος, κι πέτ’νιος ’πό τον τέντζερ’. 
Ρίχτ’κι το ψάρ’, βρε ’μάν αμάν, ρίχτ’κι το ψάρι ’πό τον νταβά 
ν Αλέξ’ς ανδρειωμένος, κι πέτ’νιος πό τον τέντζερ’.

Ν Αλέξαντρος κι ι βασιλιάς κι ι Μικροκωσταντίνος 
μαζ’ έτρωγαν μαζ’ έπιναν μαζί χαρακοπιόνταν.
Φωνή τούς ήρθε εξ ουρανού φωνή ’πό τα ουράνια.
Ν Αλέξαντρος δεν το πιστεύ’ που πήρ’ Τούρκος την Πόλη. 
Κι άντα ριχτεί το ψάρ’ ’πό τον ταβά κι πέτ’νιος ’πό τον τέντζερ’. 
Ρίχτ’κι το ψάρι ’πό τον ταβά και πέτ’νιος ’πό τον τέντζερ’.