Ν ήλιος τρέ-νε-μ’ μωρή Ζωί-νι-τσα μ’ 
ν ήλιος τρέ-νε-μ’ να βασιλέ-νε-ψει
ν ήλιος τρέ-νε-μ’ να βασιλέ-νε-ψει
Ζωίτσα ντύνιτ’ τα μπουχασέ-νε-νια
Ζωίτσα ντύνιτ’ τα μπουχασέ-νε-νια
και τ’ς συντρό-νο-φ’σις τσου παγαί-νε-νει
και τ’ς συντρό-νο-φ’σις τσου παγαί-νε-νει.
Σεις συντρό-νο-φ’σις κι αντασί-νι-νις
σεις συντρό-νο-φ’σις κι αντασί-νι-νις
α να πάμε στο παναγύ-νι-ρι
α να πάμε στο παναγύ-νι-ρι
σεις θα πά-νε-τε κι θα έ-νε-ρτι
σεις θα πά-νε-τε κι θα έ-νε-ρτι
γω θα πάνω κι δε θα έ-νε-ρθω
γω θα πάνω κι δε θα έ-νε-ρθω
γω θα γί-νι-νω Σαλτικιώ-νο-τ’σα
γω θα γί-νι-νω Σαλτικιώ-νο-τ’σα
Σαλτικιό-νο-τ’σα Καραμπιλιώ-νο-τ’σα
Σαλτικιό-νο-τ’σα Καραμπιλιώ-νο-τ’σα
γω θα γί-νι-νω τ’ γράψιου  νύ-νι-φη
εγώ θα γί-νι-νω τ’ γράψιου  νύ-νι-φη
και τ’ γραμμα-να-τικού γυναί-νε-κα.

Ν ήλιος τρέμ’ μωρή Ζωίτσα μ’ 
ν ήλιος τρέμ’ να βασιλέψει
Ζωίτσα ντύνιτ’ τα μπουχασένια
και τ’ς συντρόφ’σις τσου παγαίνει.
Σεις συντρόφ’σις κι αντασίνις
α να πάμε στο παναγύρι
σεις θα πάτε κι θα έρτι
γω θα πάνω κι δε θα έρθω
γω θα γίνω Σαλτικιώτ’σα
Σαλτικιότ’σα Καραμπιλιώτ’σα
γω θα γίνω τ’ γράψιου νύφη
και τ’ γραμματικού γυναίκα.