Όποιος με ακούει που τραγουδώ άραγες τι θα λέγει
έχει χαρά και τραγουδεί ή τον καημό της λέγει. 
Δεν τραγουδώ από χαρά, αχ, δεν τραγουδώ από πόνο 
αχ, τα βάσανά μου είναι πολλά, αχ, τρεις μύλοι δεν τ’ αλέθουν
να ’χα  τον ουρανό χαρτί, αχ, τη θάλασσα μελάνι
αχ, τα βάσανά μου να γραφτούν, αχ μωρ’  νa ’γραφα
αχ, και πάλι δε μου φτάνει.  

Όποιος με ακούει που τραγουδώ άραγες τι θα λέγει
έχει χαρά και τραγουδεί ή τον καημό της λέγει. 
Δεν τραγουδώ από χαρά δεν τραγουδώ από πόνο 
τα βάσανά μου είναι πολλά τρεις μύλοι δεν τ’ αλέθουν
να ’χα τον ουρανό χαρτί τη θάλασσα μελάνι
τα βάσανά μου να γραφτούν και πάλι δε μου φτάνει.