Σαν τα μάρμαρα, κόρη, πλεξούδια που ’ναι στην Αγια-Σοφιά 
                               αμάν ντόκτορ, που είναι στην Αγια-Σοφιά 
έτσι τα ’χεις, κόρη μ’, ταιριασμένα μάτια φρύδια και μαλλιά 
                                 αμάν ντόκτορ, μάτια φρύδια και μαλλιά.
Σαν τα μάρμαρα, κόρη, της Πόλης θέλω να ’μουν το κουμπί 
να ’ρχονται να προσκυνούνε, ντόκτορ, Τούρκοι Έλλην’ και Ρωμιοί 
να ’ρχονται να προσκυνούνε, ντόκτορ, Τούρκοι Έλλην’ και Ρωμιοί. 
Δεν μπορώ να καταλάβω, ντόκτορ, αυτό το ταμπιέτι σου 
για παραμικρή αιτία, ντόκτορ, να χαλνάει το κέφι σου
                          αμάν ντόκτορ, να χαλνάει το κέφι σου. 

Σαν τα μάρμαρα πλεξούδια που ’ναι στην Αγια-Σοφιά 
έτσι τα ’χεις ταιριασμένα μάτια φρύδια και μαλλιά.
Σαν τα μάρμαρα της Πόλης θέλω να ’μουν το κουμπί 
να ’ρχονται να προσκυνούνε Τούρκοι Έλλην’ και Ρωμιοί. 
Δεν μπορώ να καταλάβω αυτό το ταμπιέτι σου 
για παραμικρή αιτία να χαλνάει το κέφι σου.