Ποια μάνα έχ’ έχει τα δυο τα δυο πιδιά 
στην ξινιτιά στειλμένα 
πες της να μην τα καρτιρεί
αχ, πες της να μην τα κα- τα καρτιρεί
αχ, να μην τα πιριμένει
κι κείνα ψάρια ψάρευαν 
αχ, κι κείνα ψάρια ψά- ψάρευαν 
στην άκρη τη θαλάσσα
κατ’βάζ’ δέντρα ξιρίζωτα 
αχ, κατ’βάζ’ δέντρα ξιρί- ξιρίζωτα 
αχ, δέντρα ξιριζωμένα 
κατ’βάζ’ κι μια γλυκο- γλυκομηλιά 
αχ, κατ’βάζ’ κι μια γλυκο- γλυκομηλιά 
στα μήλα φορτωμένη 
ν όποιος το κόψει κόφτιτι 
αχ, όποιος το κόψει κό- μωρ’  κόφτιτι
αχ, κι όποιος το φάει πιθαίνει
ν ας το ’χι φάει η μά- μάνα μου 
ας το ’χι φάει η μά- μωρ’ μάνα μου
αχ, να μη ’χι κάν’ κι μένα 
κι αν μ’ έκαμι μι φύ- μι φύλαξι 
αχ, κι αν μ’ έκαμι μι φύ- μι φύλαξι
αχ, κι αν μ’ έδωσι στα ξένα 
ξένη μού πλέν’ τα ρού- τα ρούχα μου 
αχ, ξένη μού πλέν’ τα ρού- τα ρούχα μου 
ξένη τα σιδιρώνει       
τα πλένει μια τα πλένει δυο       
αχ, τα πλένει μια τα πλέ- τα πλένει δυο 
στο τρίτο τα βαρέθ’κι.
Πάρι ξένι μ’ τα ρού- τα ρούχα σου 
αχ, πάρι ξένι μ’ τα ρού- τα ρούχα σου 
κι σύρι πούθι ήρθις. 
Γω να ’χα μάνα κι αδιρφή 
αχ, γω να ’χα μάνα κι α-, μωρ’, κι αδιρφή 
δεν έρ’ουμαν σι σένα 
τα πήγινα στη μά- στη μάνα μου. 

Ποια μάνα έχ’ τα δυο πιδιά στην ξινιτιά στειλμένα 
πες της να μην τα καρτιρεί να μην τα πιριμένει
κι κείνα ψάρια ψάρευαν στην άκρη τη θαλάσσα
κατ’βάζ’ δέντρα ξιρίζωτα δέντρα ξιριζωμένα 
κατ’βάζ’ κι μια γλυκομηλιά στα μήλα φορτωμένη 
ν όποιος το κόψει κόφτιτι κι όποιος το φάει πιθαίνει 
ας το ’χι φάει η μάνα μου να μη ’χι κάν’ κι μένα 
κι αν μ’ έκαμι μι φύλαξι κι αν μ’ έδωσι στα ξένα
ξένη μού πλέν’ τα ρούχα μου ξένη τα σιδιρώνει       
τα πλένει μια τα πλένει δυο στο τρίτο τα βαρέθ’κι.
Πάρι ξένι μ’ τα ρούχα σου και σύρι πούθι ήρθις. 
Γω να ’χα μάνα κι αδερφή δεν έρ’ουμαν σι σένα 
τα πήγαινα στη μάνα μου.