Έβγα να διεις τον ήλιο σ’, μωρή Μαρίγια μ’
για πώς τον δέρν’ αέ-νε-ρας
για πώς τον δέρει αέρας, μωρή Μαρίγια μ’
κι πώς τον κυματί-νι-ζει 
κι πώς τον κυματίζει, μωρή Μαρίγια μ’
έτσ’ δέρ’ και τ’ δ’κή σ’ καρδού-νου-λα
έτσ’ δέρ’ και τ’ δική σ’ καρδούλα, μωρή Μαρίγια μ’
όσου να ξιχωρί-νι-σεις
όσου να ξιχωρίσεις, μωρή Μαρίγια μ’
’πό τη μάνα σου κι απ’ τον κύ-νι-ριο σ’
’πό τη μάν’ σ’ κι απ’ τον κύριο σ’, μωρή Μαρίγια μ’
τ’αδέρφια σου τα ξαδέ-νε-ρφια σ’.

Έβγα να διεις τον ήλιο σ’
για πώς τον δέρει αέρας
και πώς τον κυματίζει
έτσ’ δέρ’ και τ’ δ’κή σ’ καρδούλα
όσου να ξεχωρίσεις
’πό τη μάνα σου κι απ’ τον κύριο σ’
τ’αδέρφια σου τα ξαδέρφια σ’.