Aχ, για ιδές καιρό που διάλεξε, αχ, ο Xάρος να με πάρει
αχ, τώρα π’ ανθίζουν τα κλαδιά, αχ, και βγάζει η γη χορτάρι.
Aχ, κλάψτε με φίλοι και δικοί, αχ, κλάψτε με τον καημό μου
αχ, κλάψτε και σεις παιδάκια μου, αχ, τον αποχωρισμό μου
αχ, ταξίδι φεύγω μακρινό, αχ, εκεί που δε γυρίζουν
αχ, και κλείσαν τα ματάκια μου, αχ, να πάψουν να δακρύζουν
αχ, σειίζοντ’ αρματώνονται, αχ, για να με προβοδίσουν.
Αχ, με τι καρδιά με τι ψυχή, αχ, να πάρω να παγαίνω
αχ, ν’ αφήσω το σπιτάκι μου, αχ, μαύρο σκοτεινιασμένο.

για ιδές καιρό που διάλεξε ο Xάρος να με πάρει
τώρα π’ ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζει η γη χορτάρι.
Κλάψτε με φίλοι και δικοί κλάψτε με τον καημό μου
κλάψτε και σεις παιδάκια μου τον αποχωρισμό μου
ταξίδι φεύγω μακρινό εκεί που δε γυρίζουν
και κλείσαν τα ματάκια μου να πάψουν να δακρύζουν
σειίζοντ’ αρματώνονται για να με προβοδίσουν.
Με τι καρδιά με τι ψυχή να πάρω να παγαίνω
ν’ αφήσω το σπιτάκι μου μαύρο σκοτεινιασμένο.