Mηλί-, βάι, μηλίτσα που ’σαι στο γκρεμό
μηλί-, βάι, μηλίτσα που ’σαι στο γκρεμό
μηλίτσα που ’σαι στο γκρεμό με μήλα φορτωμένη
                                                με μήλα φορτωμένη
τα μή-, βάι, τα μήλα σου λιμπίστηκα
τα μή-, βάι, τα μήλα σου λιμπίστηκα
τα μήλα σου λιμπίστηκα μα το γκρεμό φοβούμαι 
                                        μα το γκρεμό φοβούμαι.
Kι αν το, βάι, κι αν τον φοβάσαι τον γκρεμό
κι αν το, βάι, κι αν τον φοβάσαι τον γκρεμό
κι αν τον φοβάσαι τον γκρεμό έλ’ απ’ το μονοπάτι
                                                 έλ’ απ’ το μονοπάτι.
Tο μο-, βάι, το μονοπάτι μ’ έβγαλε
το μο-, βάι, το μονοπάτι μ’ έβγαλε
το μονοπάτι μ’ έβγαλε σ’ ένα ερημοκλήσι
                                     σ’ ένα ερημοκλήσι
πόχει, βάι, πόχει σαράντα μνήματα
πόχει, βάι, πόχει σαράντα μνήματα
πόχει σαράντα μνήματα αδέρφια κι αξαδέρφια
                                       αδέρφια κι αξαδέρφια
ακού-, βάι, ακούω το μνήμα να βογγά
ακού-, βάι, ακούω το μνήμα να βογγά
ακούω το μνήμα να βογγά να βαριαναστενάζει
                                           να βαριαναστενάζει.
T’ έχεις βρε τ’ έχεις βρε μνήμα μ’ και βογγάς
τ’ έχεις βρε τ’ έχεις βρε μνήμα μ’ και βογγάς
τι έχεις βρε μνήμα μ’ και βογγάς και βαριαναστενάζεις
                                                     και βαριαναστενάζεις
μην εί-, βάι, μην είν’ η πλάκα σου βαριά
μην εί-, βάι, μην είν’ η πλάκα σου βαριά
μην είν’ η πλάκα σου βαριά και βαριαναστενάζεις
                                              και βαριαναστενάζεις 
Δεν εί-, βάι ,δεν είν’ η πλάκα μου βαριά
δεν εί-, βάι, δεν είν’ η πλάκα μου βαριά
δεν είν’ η πλάκα μου βαριά να βαριαναστενάζω
                                             να βαριαναστενάζω
μόν’ ή-, βάι, μόν’ ήρθες και με πάτησες
μόν’ ή-, βάι, μόν’ ήρθες και με πάτησες
μόν’ ήρθες και με πάτησες επάνω στο κεφάλι
                                            επάνω στο κεφάλι.

Mηλίτσα που ’σαι στο γκρεμό με μήλα φορτωμένη
τα μήλα σου λιμπίστηκα μα το γκρεμό φοβούμαι 
Kι αν τον φοβάσαι τον γκρεμό έλ’ απ’ το μονοπάτι
Tο μονοπάτι μ’ έβγαλε σ’ ένα ερημοκλήσι
πόχει σαράντα μνήματα αδέρφια κι αξαδέρφια
ακούω το μνήμα να βογγά να βαριαναστενάζει
T’ έχεις βρε μνήμα μ’ και βογγάς και βαριαναστενάζεις
μην είν’ η πλάκα σου βαριά και βαριαναστενάζεις.
Δεν είν’ η πλάκα μου βαριά να βαριαναστενάζω
μόν’ ήρθες και με πάτησες επάνω στο κεφάλι.