Tρία κορίτσα ’ριβωνιασμένα 
’ριβωνιασμένα κι παντριμένα
μήλα τρυγούσαν κι τραγουδούσαν
ένα τραγούδι κι άλλου τραγούδι.
Mαύρα μου μάτια κι πλουμισμένα
πώς τα πιρνάτε χουρίς ιμένα.
Mόνος μου πέφτω μόνος πλαγιάζω
κι εσάς θυμούμαι κι αναστινάζου.