Eλ, μια νύφη ν ε-, βρ’ αμάν γκελ αμάν
ελ, μια νύφη ν εκατέβαινε, αμάν αμάν, στην  άκρα τη θαλάσση
                                            αμάν αμάν, στην άκρα τη θαλάσση
ελ, παρακαλούσ’, αμάν γκελ αμάν
ελ, παρακαλούσε κι έλεγε, αμάν αμάν, παρακαλεί και λέει
                                            αμάν αμάν, παρακαλεί και λέει.
Ελ, αυτός ο νέ-, αμάν γκελ αμάν
ελ, αυτός ο νιος που έρχεται, αμάν αμάν, είν’ αδερφός δικός μου
                                               αμάν αμάν, είν’ αδερφός δικός μου.

Mια νύφη ν εκατέβαινε στην άκρα τη θαλάσση
παρακαλούσε κι έλεγε παρακαλεί και λέει.
Aυτός ο νιος που έρχεται είν’ αδερφός δικός μου.