Mωρέ, λάμπει ν ο ήλιος στα βουνά, ωρέ κατακαημένη Λιάκινα
έι γιε μ’, λάμπει και στα λαγκάδια, ε Λιάκινα κατακαημένη
άιντε μωρέ, ν έτσι λάμπει και Λιάκαινα, ωρέ κατακαημένη Λιάκινα
έι γιε μ’, τη μέση στο παζάρι, ε Λιάκινα κατακαημένη
άιντε μωρ’, εξήντα Aρβανίτες την κρατάν, μωρέ κατακαημένη Λιάκινα
έι γιε μ’, και δέκα την ’ξετάζουν, ουρέ Λιάκινα κατακαημένη.
Άιντε μωρέ, Λιάκινα δεν παντρεύεσαι, μωρέ κατακαημένη Λιάκινα
έι γιε μ’, Tούρκον άντρα δεν παίρνεις, ωρέ Λιάκινα κατακαημένη.

Λάμπει ν ο ήλιος στα βουνά λάμπει και στα λαγκάδια
ν έτσι λάμπει και Λιάκαινα τη μέση στο παζάρι
εξήντα Aρβανίτες την κρατάν και δέκα την ’ξετάζουν.
Λιάκινα δεν παντρεύεσαι Tούρκον άντρα δεν παίρνεις.