Δυο αδέρφια είχαν μια ’δερφή 
δυο αδέρφια είχαν μια ’δερφή στον κόσμο ξακουσμένη, για 
                                                 στον κόσμο ξακουσμένη, για
τη ζήλευε η γειτονιά 
τη ζήλευε η γειτονιά τη φθόναε η χώρα, για 
                                  τη φθόναε η χώρα, για
τη ζήλεψε κι ο Χάροντας 
τη ζήλεψε κι ο Χάροντας κι θέλει για να την πάρει 
                                         κι θέλει για να την πάρει.
Στο σπίτι τρέχει και βροντά
στο σπίτι τρέχει και βροντά σα να ’τανε νοικοκύρης
                                             σα να ’τανε νοικοκύρης.
Άσε με Χάρε μ’ άσε μι 
άσε με Χάρε μ’ άσε μι σήμερα μη μι πάρεις, για 
                                     σήμερα μη μι πάρεις, για
ταχιά Σαββάτο να λουστώ 
ταχιά Σαββάτο να λουστώ την Κυριακή ν’ αλλάξω, για 
                                           την Κυριακή ν’ αλλάξω, για
κι τη Διφτέρα το πρωί 
κι τη Διφτέρα το πρωί έρχομαι μοναχή μου, για 
                                    έρχομαι μοναχή μου, για.
Απ’ τα μαλλιά την άρπαξι 
απ’ τα μαλλιά την άρπαξι πάν’ στ’ άλογο την έριξι                                            
      πάν’ στ’ άλογο την έριξι 
κι η κόρη κλαίει κι έσκουζι 
                                         κι η κόρη κλαίει κι έσκουζι
να και τ’ αδέρφια τ’ς πρόφτασαν 
να και τ’ αδέρφια τ’ς πρόφτασαν ψηλά ’π’ τα κορφοβούνια, για 
                                                     ψηλά ’π’ τα κορφοβούνια, για
το Χάροντα κυνήγησαν κι γλίτωσαν την κόρη, για.

Δυο αδέρφια είχαν μια ’δερφή στον κόσμο ξακουσμένη 
τη ζήλευε η γειτονιά τη φθόναε η χώρα 
τη ζήλεψε κι ο Χάροντας κι θέλει για να την πάρει.
Στο σπίτι τρέχει και βροντά σα να ’τανε νοικοκύρης.
Άσε με Χάρε μ’ άσε μι σήμερα μη μι πάρεις 
ταχιά Σαββάτο να λουστώ την Κυριακή ν’ αλλάξω 
κι τη Διφτέρα το πρωί έρχομαι μοναχή μου. 
Απ’ τα μαλλιά την άρπαξι πάν’ στ’ άλογο την έριξι                                            
να και τ’ αδέρφια τ’ς πρόφτασαν ψηλά ’π’ τα κορφοβούνια 
το Χάροντα κυνήγησαν κι γλίτωσαν την κόρη.