Ψηλά τα παραθύρια σου σαν καραβιού κατάρτια
ρίξε μου τα μαλλάκια σου να κάνω σκαλοπάτια.
Άνοιξε το παράθυρο το κρυσταλλένιο τζάμι
έχω δυο λόγια να σου ειπώ και σφάλισέ το πάλι.
Aν δε με θέλεις να περνώ από τη γειτονιά σου
βάλε να με σκοτώσουνε και να χαρεί η καρδιά σου.
Nα πα να πεις στη μάνα σου να κάνει κι άλλη γέννα
να κάψει κι αλλουνού καρδιά πως έκαψε κι εμένα.
Nα πας να πεις στη μάνα σου να μην πολυφωνάζει
γιατί θα ’ρθει ένας καιρός γαμπρέ να με φωνάζει.
Bασιλικός πλατύφυλλος με τα σαράντα φύλλα
σαράντα σ’ αγαπήσανε μα πάλι εγώ σε πήρα.