Pάφτης ή- ράφτης ήμουν κι έραφτα
ράφτης ήμουν κι έραφτα ρούχα γιανιτσάρικα
όλη μέ- όλη μέρα έραφτα
όλη μέρα έραφτα και το βράδυ έσκαφτα
κι όσο χώ- κι όσο χώμα έβγαζα
κι όσο χώμα έβγαζα στην μηλιά μ’ το πήγαινα.
Nα μηλιά μ’ να μηλιά μ’ το χώμα σου
να μηλιά μ’ το χώμα σου και δώσε μου το άνθι σου
τ’ άνθι σου τ’ άνθι σου τ’ απάνθι σου
τ’ άνθι σου τ’ απάνθι σου και την κοκκινάδα σου
να τη στο- να τη στολιστώ κι εγώ
να τη στολιστώ κι εγώ να κατέβω στο γιαλό
να μαραί- να μαραίνω έναν και δυο
να μαραίνω έναν και δυο και της χήρας τον υγιό
που φορεί που φορεί γεράνιο ζ’νάρ’
που φορεί γεράνιο ζ’νάρ’ και στη μέση κεφαλάρ’
που φορεί που φορεί ποδήματα
που φορεί ποδήματα πράσ’να σαν τα κλήματα.

Pάφτης ήμουν κι έραφτα ρούχα γιανιτσάρικα
όλη μέρα έραφτα και το βράδυ έσκαφτα
κι όσο χώμα έβγαζα στην μηλιά μ’ το πήγαινα.
Nα μηλιά μ’ το χώμα σου και δώσε μου το άνθι σου
τ’ άνθι σου τ’ απάνθι σου και την κοκκινάδα σου
να τη στολιστώ κι εγώ να κατέβω στο γιαλό
να μαραίνω έναν και δυο και της χήρας τον υγιό
που φορεί γεράνιο ζ’νάρ’ και στη μέση κεφαλάρ’
που φορεί ποδήματα πράσ’να σαν τα κλήματα.