Aνάμεσα στην Tήνο και στα βαθιά νερά
καράβι κινδυνεύει, Παναγιά μου, μ’ ολόχρυσα πανιά
καράβι κινδυνεύει, Παναγιά μου, μ’ ολόχρυσα πανιά.
Δεν κλαίω το καράβι ούτε και τα πανιά
μόν’ κλαίω τα ναυτάκια, Παναγιά μου, της Θράκης τα παιδιά
μόν’ κλαίω τα ναυτάκια, Παναγιά μου, της Θράκης τα παιδιά.
Δεν ήτανε σαράντα ούτε και εκατό
μόν’ ήταν τρεις χιλιάδες, Παναγιά μου, κι όλο το ναυτικό
μόν’ ήταν τρεις χιλιάδες, Παναγιά μου, κι όλο το ναυτικό.
Bοήθα Παναγιά μου να τα γλιτώσουμε
κι όσα καντήλια έχεις, Παναγιά μου, θα στ’ ασημώσουμε
κι όσα καντήλια έχεις, Παναγιά μου, θα στ’ ασημώσουμε.

Aνάμεσα στην Tήνο και στα βαθιά νερά
καράβι κινδυνεύει μ’ ολόχρυσα πανιά.
Δεν κλαίω το καράβι ούτε και τα πανιά
μόν’ κλαίω τα ναυτάκια της Θράκης τα παιδιά.
Δεν ήτανε σαράντα ούτε και εκατό
μόν’ ήταν τρεις χιλιάδες κι όλο το ναυτικό.
Bοήθα Παναγιά μου να τα γλιτώσουμε
κι όσα καντήλια έχεις θα στ’ ασημώσουμε.