Ωρέ, με γέλασαν μια χαραυγή, ωχ ωχ ωχ ωχ 
ωρέ, της άνοιξης τ’ αηδόνια, ωρέ, τα’ αηδόνια
με γέλασαν και μου είπανε, ωχ ωχ ωχ ωχ
ωρέ, πως Xάρος δε με παίρνει, αχ, δε με παίρνει.

Tι να κάνω τώρα τι να κάνω 
σαν σκεφτώ πως θα πως θα πεθάνω.

Ωρέ, και βγαίνω μπρος μπρος στα βουνά, ωωωωω
στο άλογο καβάλα, μωρέ, καβάλα 
βλέπω το Xάρο να ’ρχεται, ωωωω
στο άλογο καβάλα, μωρέ, καβάλα.

Mη με παίρνεις Xάρε μη με παίρνεις 
άσε με με ξα- με ξαναπαίρνεις.

Με γέλασαν μια χαραυγή της άνοιξης τ’ αηδόνια
με γέλασαν και μου είπανε πως Xάρος δε με παίρνει.

Tι να κάνω τώρα τι να κάνω 
σαν σκεφτώ πως θα πεθάνω.

Και βγαίνω μπρος μπρος στα βουνά στο άλογο καβάλα 
βλέπω το Xάρο να ’ρχεται στο άλογο καβάλα.

Mη με παίρνεις Xάρε μη με παίρνεις 
άσε με με ξαναπαίρνεις.